در آمدی بر بهار ...
شاه شهان چه بهتر ، که با خسروان روی خوش نداری
چه خوش داد دلت ، این دل مبتلا را حدیث
کاش زنبورکان و پروانگان شهد نشین میدانستند عمر گل چند روز بیش نیست . کاش عمر را بهانه بودن بود تا بهاران به مهمانی مان میآمد .
:: پ ن : از همه نازنین دوستانم ممنونم که پیامهای تبریک رو بی وقفه نثار کردند . راستش این روزها مث همون روزها ! زیاد دل و دماغ ندارم و به عکاسی پرتره [ صورت ] مشغولم . گاهی هم لنز رو به سمت گلها میچرخونم . موهای کله رو هم از ته کچل کردم . شدم عینهو کروکودیل ! . گفتم بلکه این سر بی صاب مونده ، مست گردد زان می احمر !! . حالا امسال چه پیش بیاد نمیدونم . عکسهای بهتر باشه طلبتون .












