خانمها آقايان ، کمربندها رو ببنديد . باز پائيز و جشن تولد مرگ برگها ، بهانه اي شد تا براي رفتن به گنبد سلطانيه - زنجان - سري هم به چند درخت تک و تنها و زرد برگ بزنم . هنوز چهره جدي پائيز جلوه گر نشده اما ميشه مثالهايي پيدا کرد . جای همه خالی . آقا نمیدونی چه تصاویری بود . خیال انگیز و مسحور کننده . اینجا بوی عشاق میاد . بوی زلف تو و بوی نفسهات . عکسها فقط گوشه هایی شاید تونسته باشه نشون بده . اين چند تا تصوير باشه تا عکسهاي جدی تر پائیز .
::پ ن : بیداد زمانه و ترس حکومتها از اینکه مبادا مردم متاثر از تمدن فاخرشون بنیان شون رو در هم بریزند ، باعث شده تا آثار فاخری چون گنبد سلطانیه ـ بزرگترین بنای آجری جهان - در معرض بد ترین نگاهها و نا مراد ترین رسیدگی ها و مرمتها قرار بگیره . جالبه که بدونید داربستهایی که رو و داخل بناست از حدود ۴۴ سال یش بدست ایتالیایی ها بسته شده و قبل و بعد از اون هیچ سرعتی برای مرمت این بنای شگفت انگیز نداشتیم . همه کارشناسان نظر میدن که این بنا بسیار فاخر تر و زیبا تر از تاج محل هند است . با در نظر گرفتن ظرافتهای کاشی کاریها و نقوش چوب و گچ و غیره ...پی به این نکته می بریم . از عظمت این بنا کلام قاصر است و دیدن از نزدیک بسیار افاقه میکند . به یکی از کارشناسان اونجا گفتم اگر میخواهید اینجا تا پایان سال تمام بشه یک امامزاده ای چیزی اینجا چال کنید حتما موثر واقع خواهد شد . کما اینکه تا حال این چنین بوده ... بگذریم ! . اگر عمر بمونه ، برای پائیز میرم گنبد و گرگان و کردستان . تا چی پیش بیاد . از پست بعدی ادامه داستان موسیقی رو می نویسم .
