اینجا تقاطع زندگی است . نه آنکه تمام . بل که ایستگاه آغازین رفتن به همه بودنها و شدنها . کاش زبان توان گفتن اش بود ...
:: پ ن : یکی بود یکی نبود . نه . ولش کن نمیتونم بگم که برگها و برف ، چه گفتند و چه دیدیم و چه کردیم ! . این یکی واقعا خصوصی است . منتها نشد که خیلی ناب به پائیز بپردازیم . دوربین ، دست پروانه کوچک بود و مشغول کشف تکنیک و تاکتیک و زاویه و اینا . اگر چه مبتدی بود اما خدائیش از من بهتر عکاسی کرد . یکیش همین عکسهایی که از من گرفت . این خودش منحصر بفرد بود چون هم کیفیت نگاه و زاویه و هم سوژه در حال انقراضش ! خوبه . راستش ذوق کرده بودم . هیچ وقت اینهمه یکجا عکس از خودم نگرفته بودم . حلال کنین که گذاشتم تو بلاگ .
:: پ ن : به سلامتی و میمنت مث اینکه جریان سقوط فرت و فرت وسایل پرنده هم داره شروع میشه و از این پس دست ما و دامن حضرت عزرائیل . خوشبختانه هم همه تقصیر ها طبق معمول گردن خلبان مادر مرده و نوک بال هواپیما و احیانا استکبار جهانی است . کاریش نمیشه کرد . با این همه ، متاسفانه با خبر شدم حسن بطحایی هم در جمع کشته شدگان سقوط آنتونوف بود . با مرحوم حسن ، سالهای ۷۲ تا ۷۴ ساعتهای زیادی رو پرواز کرده بودیم . بچه با اخلاق و نازنینی بود . کاش خداش بیامرزدمان ! . گزراشهای تصویری [ + + + ]
